در شهر شنژن معجزات سخت افزاری مدام در حال رخ دادن است.
برخی، در دفاتری به مساحت بیش از 12 متر مربع، الگوریتم های کنترل پرواز پولیش روغن نیمه شب را می سوزانند و رویای آوردن هواپیماهای بدون سرنشین به صحنه جهانی را در سر می پرورانند.
دیگران، در طبقات پر سر و صدا کارخانه، اضافه کاری برای مونتاژ{0}}سیگارهای الکترونیکی زحمت می کشند، به این امید که قبل از تشدید مقررات فقط یک دسته دیگر تولید کنند.
ده سال بعد، نام "DJI" مترادف با هواپیماهای بدون سرنشین در سراسر جهان شد که نشان دهنده بالاترین امتیاز برای محصولات ساخت چین است.
با این حال، صنعت دیگری در میان یک طوفان نظارتی جهانی دست و پنجه نرم می کند که در باتلاق تولید قراردادی گرفتار شده است و سایه ماندگار میل به موفقیت سریع و مزایای آنی را گرفتار کرده است.
چرا، با شروع از شنژن، هر دو در بخش های خاص، پتانسیل رشد از کوچک به بزرگ را دارند؟ E{0}}سیگارها و DJI، مانند یکدیگر، فرصتی برای "تعریف استانداردهای صنعتی" به جای پذیرش منفعلانه آنها داشتند. اما ده سال بعد، یکی بر جهان مسلط می شود، در حالی که دیگری در بلاتکلیفی فرو می ماند؟
پاسخ در فرهنگ و انتخاب نهفته است.
دو داستان از شنژن
در سال 2006، در یک دفتر کوچک در منطقه نانشان شنژن، وانگ تائو و ده ها مهندس به طور مکرر سیستم کنترل پرواز یک پهپاد را رفع اشکال کردند. در آن زمان، پهپادها هنوز یک اسباب بازی سرگرمیهای خاص بودند و تعداد کمی باور داشتند که میتوانند به یک صنعت بزرگ تبدیل شوند.
اما وانگ تائو مصمم بود:برای ایجاد یک شرکت-در کلاس جهانی.
او و تیمش به سودهای کوتاه مدت-توجه چندانی نداشتند، در عوض در تلاش برای رسیدن به کمال در هر جنبه بودند. الگوریتمهای کنترل پرواز، سیستمهای انتقال تصویر، تثبیتکننده گیمبال... هر پیشرفت غیرمتعارف به DJI اجازه میداد تا به تدریج از رقبای خود فاصله بگیرد. ده سال بعد، DJI مترادف با هواپیماهای بدون سرنشین شد و 70 درصد از سهم بازار جهانی را در اختیار داشت و حتی بالاتر از آیفون، حق بیمه را به دست آورد.
همچنین در شنژن، بخش دیگری بی سر و صدا در حال ظهور بود. در حدود سال 2014، کارخانههای سیگار الکترونیکی در همه جا ظهور کردند. با استفاده از زنجیره تامین شاجینگ، آنها میتوانند تنها در چند هفته از آغاز پروژه به حملونقل منتقل شوند و محمولهها به شدت افزایش یافت.
با این حال، هدف بیشتر شرکتها «در کلاس جهانی شدن» نبود، بلکه «بهسرعت درآمدزایی قبل از ورود مقررات» بود.
در نتیجه، رقابت بر سر قیمت، گرفتن کانالهای توزیع و کاهش هزینهها تقریباً به یک اجماع صنعت تبدیل شد.
یکی یک مسیر-فناوری طولانی مدت را انتخاب کرد،
در حالی که دیگری طعمه-منطق کوتاه مدت تجارت شد.
سال ها بعد، نتایج کاملاً متفاوت بود.
مدل DJI: از طاقچه تا جهانی
راز موفقیت DJI را می توان در چهار کلمه کلیدی خلاصه کرد:
- فناوری{0}}متمرکز است: ما کاملاً فناوری های اصلی را برای کنترل پرواز، انتقال تصویر و تثبیت تصویر کنترل می کنیم.
- تولید با کیفیت: ما هرگز در مورد هزینه سازش نمی کنیم و استانداردهای صنعتی جدیدی را با هر نسل از محصولات تعیین می کنیم.
- برند پرمیوم: ما جرأت میکنیم قیمتهای بالا تعیین کنیم و «DJI» را مترادف با «پهپاد» کنیم.
- اول رعایت کنید: هنگامی که مقررات هنوز مشخص نیست، به طور فعال با دولت برای ترویج اجرای استانداردهای جهانی همکاری می کند.
مهمتر از آن، DJI مانند یک "دانشگاه برای کارآفرینی" است. کارمندان سابق این فرهنگ را ادامه داده اند و تک شاخ های سخت افزاری جدیدی را در زمینه های مختلف از جمله ایجاد کرده اندInsta360, EcoFlow, آزمایشگاه بامبو، وxTool.
این به اصطلاح-اثر سرریز فرهنگ DJI است- نه تنها شرکت، بلکه نسلی از کارآفرینان را نیز شکل میدهد.
E-صنعت سیگار: از مزایا تا مشکلات
اگر لنز خود را به صنعت سیگار الکترونیکی-برگردیم، روایتی کاملاً متفاوت خواهیم یافت:
- مزایای زنجیره تامین: شنژن کاملترین زنجیره تامین اتمیزهسازی در جهان را دارد که نقطه شروع بسیار خوبی برای شروع به کار سیگارهای الکترونیکی است.
- اصطلاح کوتاه-: با این حال، بیشتر افراد در این صنعت، سیگارهای الکترونیکی را تنها به عنوان یک «پنجره آربیتراژ» با هدف حمل و نقل و کسب درآمد سریع در نظر می گیرند.
- تفکر تجارت: کانال ها اول، مارک ها غایب. تا زمانی که محصول قابل حمل باشد، ارزش بلند مدت محصول مهم نیست.
- نقش OEM: رقابت بر سر قیمت و سرعت، سقوط در رقابت داخلی شریرانه و تبدیل شدن به "کارخانه OEM جهان".
- عدم رعایت: هیچ آگاهی از شکلدهی پیشگیرانه استانداردهایی مانند DJI وجود ندارد، و در نتیجه زمانی که مقررات سختگیرانه جهانی میآیند، هیچ پاسخی دریافت نمیشود.
بنابراین، هنگامی که طوفان شروع شد: بازارهای اروپا و آمریکا بسته شدند، مقررات سختتر شد، شرکتهای سیگار الکترونیکی بدون موانع تکنولوژیکی مطلق، بدون خندق برند واقعی، و بدون صدای جهانی یافتند.
آنچه میتوانست «صنعت کالاهای مصرفی در کلاس جهانی» باشد، در عوض به «تولیدکننده قرارداد آربیتراژ بازار خاکستری» تبدیل شده بود.
فرصت های از دست رفته
در واقع، سیگارهای الکترونیکی در ابتدا این فرصت را داشتند که مسیر DJI را دنبال کنند.
- پایگاه مصرف کننده هدف آن بزرگ و پایدار است.
- پیشرفت های تکنولوژیکی آن (ایمن تر و سالم تر) پتانسیل قابل توجهی را ارائه می دهد.
- این یک پایه زنجیره تامین کامل دارد.
اگر توسعه دهندگان سیگار الکترونیکی به اندازه وانگ تائو پایدار بودند:
عمیقا در حال توسعهروش های اتمیزه کردن سالم، ایمن و قابل کنترلاز نظر فناوری؛
شجاعانهترویج ارزش، دنبال کردن برندهای{0}بالا، و ایجاد شهرت جهانیاز نظر برندسازی؛
به طور فعالارتقای استانداردها و تبدیل شدن به نماینده قانونی سازیاز نظر رعایت،
امروزه، صنعت سیگار الکترونیکی ممکن است مانند DJI باشد، یک نماینده واقعاً کلاس جهانی-ساخت چین.
راه حل: فرهنگ DJI را یاد بگیرید
یادگیری از DJI تقلید از هواپیماهای بدون سرنشین نیست، بلکه یادگیری آن استفرهنگ و روش شناسی:
- به دنبال برتری{0}}در سطح جهانی باشید: به یک OEM صرف بودن بسنده نکنید، بلکه تلاش کنید تا به یک برند جهانی پیشرو تبدیل شوید.
- مبتنی بر فناوری{0}}: موانع تکنولوژیکی واقعی ایجاد کنید، نه فقط مزایای هزینه.
- مدت زمان-طولانی: آربیتراژ کوتاه مدت-را رها کنید و قدرت واقعی محصول و برند را جمع آوری کنید.
- انطباق-اول: از انطباق به عنوان یک خندق دفاعی استفاده کنید، به طور فعال در استانداردهای جهانی مشارکت کنید و آن را ارتقا دهید، و قانونمندی را به یک مانع برند تبدیل کنید.
- سرریز استعداد: رهبران صنعت و جوامع استعداد را پرورش دهید تا «ال-فارغ التحصیلان سیگار» نیز بتوانند تک شاخهای جدیدی مانند «فارغ التحصیلان DJI» ایجاد کنند.
نتیجه گیری
در شنژن، محل استارت آپ های سخت افزاری، پهپادهای DJI به یک پدیده جهانی تبدیل شده اند. این نه تنها یک موفقیت برای یک شرکت، بلکه یک پیروزی برای یک فرهنگ است. امروزه، همانطور که در مورد صنعت سیگار الکترونیکی فکر می کنیم، یادگیری در مورد تقلید نیست، بلکه در مورد تأمل در وضعیت مخمصه خود و یافتن راهی است.
فقط با "تطابق + تکنولوژی + نام تجاری + مدت گرایی طولانی" می توانیم از مشکلات عبور کنیم و آینده را به دست آوریم.






